رهام [ رُ ه  ه ] ( اِ خ )

پسر گودرز كه در جنگ دوازده رخ ، بارمان را كشت . ( برهان ) ( فرهنگ جهانگيري )

نام پسر گودرز و بعد از كيخسرو به ملازمت لهراسب ، شاهنشاه ايران معزز بوده  و از جانب او  به حكومت ري و اسپهان و فارس تا حدود شوشتر و اهواز ممتاز شد و حكمراني همدان را به داريوش فارسي داده و او را بر سر پادشاهان كلدانيون  كه در بابل تا ارمن و عمان حكمران بودند فرستاد .  

وي بلشازار حاكم را كشت و آن ولايت را مسخر كرد و به حكم شاه ، سلطنت بابل تا بيت المقدس به وي مفوض شد .

چون لهراسب به سعي دانيال عليه السلام دين موسوي داشت و رعايت بني اسراييل مي نمود از نو بيت المقدس و مسجد اقصي را آباد كرد و خرابي هاي بخت النصر را تعمير نمود .

رهام از شجاعان گيتي بود و در زمان كيخسرو جنگ هاي مردانه نمود .

( از انجمن آرا ) ( از آنندراج )  -  رجوع به شاهنامه‌ي حكيم فردوسي و مجمع التواريخ و القصص ص 50 و 91 و 92 و 315 و 436  و ايران در زمان ساسانيان ص 85 شود .

به پنجم چو رهام گودرز بود

كه با بارمان او نبرد آزمون

فردوسي .

چنين گفت رستم به رهام شير

كه ترسم كه رخشم شد از كار سير

فردوسي .

چو بهرام و رهام گردن فراز

چو شيدوش شير اوژن رزمساز

فردوسي .

گه سخاوت معن است و حاتم و افشين

گه شجاعت رهام و رستم و بيژن

سوزني .